Ambitie

Een kei in de Wetstraat, tot daar heeft Inge Vervotte het al geschopt. Vrijdagavond schoof ze haar benen - zonder zwarte kousen - onder tafel bij Kathleen Cools en Ivan De Vadder. Cools en De Vadder proberen in dit format door te dringen tot de mens achter de politicus. In sommige afleveringen lukt dat. Inge bleef onverzettelijk afstandelijk.

"Welke rol hebt u eigenlijk gespeeld in de onderhandelingen", vroeg Kathleen Cools. Dat vroeg ik mij al lang af, maar uit het antwoord werd ik niet veel wijzer. Vervotte had "in het team van Leterme gezeten" en had daar "voor psychologische ondersteuning" gezorgd. Zou ze bidstonden geleid hebben, of sofasessies georganiseerd? Inge wou niet in detail treden, mijn fantasie sloeg op hol.

Ik moest denken aan de beginjaren van het meisje met megafoon, in jeans. Nu zat er een mevrouw in grijs maatpak. Die woorden in de mond nam als "oplossingen hypothekeren", "het vertrouwen van de mensen", "politieke synthese", "opportuniteiten".

Vervotte is brandend ambitieus. Ze werkt van 8 uur tot 24 uur, zes dagen op zeven. En dat was een keuze, gaf ze mee. Haar keuze.

"Ik probeer op elk moment mezelf te zijn" zei ze verbeten. Strijdvaardig. Bijna dreigend. Ivan De Vadder week achteruit. Hij vond haar even angstaanjagend als ik.