Als je te lang in de journalistiek zit, word je cynisch. Dat is de boodschap die een collega me vandaag meegaf. En ik dacht: ik had het gelijk al in de mot. Toch heb ik wijselijk gezwegen. Hij heeft recht van spreken na bijna 30 jaar in het vak. Ik heb er een luttele vijf weken opzitten en weet niet of je dan al recht hebt op cynisme.
Ondertussen doe ik mee en probeer ik nieuws te rapen terwijl ik me voortdurend afvraag wat nu nieuws is en wat goede journalistiek. Laatst had ik een leuk item, vond ik zelf : de Erasmusstudent in Gent. Hoeveel buitenlandse studenten herbergt de Arteveldestad? Waarom kiezen ze Gent? Boeiend vond ik. Ik zou vandaag beginnen aan de research.
Alleen was ik niet de enige die dit onderwerp boeiend vond, zo bleek bij een blik op de Standaard deze ochtend. Knap stuk Christophe! Proficiat met de voorpagina. Niet min voor een student lijkt mij. En wat een fantastische primeur. Best grappig dat we allebei hetzelfde idee hadden.
Wat hebben we daarmee geleerd? Andere mensen kunnen wel eens aan hetzelfde denken als jou, dus je wacht best niet te lang om het idee te concretiseren ...
Op primeuren jagen? It's part of the job. Maar wat bereik je ermee? De lezer paaien ja. Maar zelf? Als het belangrijk nieuws betreft, ongetwijfeld veel. Maar hoe vaak gebeurt dat?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten