Een vrijdagnamiddag in september.
Ik wacht op mijn beurt in de groentenwinkel. Tussen de prei en de patatten bespreken de vrouw voor mij en de gerante de regeringsonderhandelingen.
"Ze kunnen het niet", zegt de vrouw. Ze heeft het over de Vlaamse onderhandelaars. Dat beaamt de gerante volmondig. "Ik weet wat er gaat gebeuren", zegt ze. "Guy gaat komen en hij gaat ons redden. Guy Verhofstadt gaat het komen oplossen. Zeg dat ik het zeg".
Ik gniffel. Later op de dag zeg ik tegen een vriend dat Verhofstadt sneller heilig verklaar zal worden dan we denken.
Hoe snel het tij kan keren.
Een maandagavond in december.
Guy is teruggekomen. Niet met volle goesting, maar toch zal hij ons redden.
Ik vraag me af of de vrouw van de groentenwinkel morgen gniffelend in haar winkel staat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten