Huis van Alijn

Koude winterdagen lenen zich uitstekend tot museumbezoekjes. Het Huis van Alijn, het museum van volkskunde in Gent, bijvoorbeeld. Ik was er nog nooit geweest en dat vond ik al lang een schande. Dus ben ik eindelijk binnengestapt in dat mooie pand langs de Oudburg. Een blitsbezoek dat wel, want veel tijd had ik niet. Maar een gezellig uitje is het zeker. Als je in de buurt bent tenminste en van nostalgie houdt.

Het museum van de dingen die (nooit) voorbijgaan. Zo noemt het museum zichzelf. En dat vat het mooi samen. In thematisch ingerichte kamers, maak je kennis met allerhande voorwerpen uit de eerste helft van de twintigste eeuw. In de babykamer vind je bijvoorbeeld naast een wieg en kinderkleertjes ook afbeeldingen van kinderen die uit kolen geboren worden. De woonkamer, trouwkamer, schooltje, speelgoedkamer, ... Alle facetten uit het dagelijkse leven van weleer komen aan bod.

Let wel: de meerwaardezoeker wordt niet steeds beloond. Een beetje weinig diepgang vond ik. Geen uitleg bijvoorbeeld over oude gebruiken of ideeën. Bij sommige voorwerpen had ik er het raden naar voor wat ze dienden. En historisch correct is de verzameling ook niet altijd. 'De eerste helft van de twintigste eeuw' is hier toch wat ruim genomen. En voorwerpen uit verschillende decennia staan kriskras door elkaar.

Maar gezellig is het wel. De ideale kinderuitstap eigenlijk. Ik weet alvast waar ik de kinderen van mijn broers en vrienden binnenkort heen sleur. Al biedt het museum meer dan kinderlijke verwondering.

Waar anders kan je nog de inrichting van een oude apotheek of buurtwinkel bewonderen? Waar anders vind je oude bewegende beelden van Gent? En 'prehistorische' radio-uitzendingen van de openbare omroep? Ik heb jammer genoeg niet meer de tijd gehad om te luisteren, maar daar keer ik zeker voor terug.

Wel tijd voor gehad en warm aan te bevelen: audio-opnames van Vlaamse dialecten. Mét wetenschappelijke achtergrond zelfs! Boeiend vind ik dat. Grappig ook wel. Het dialect van mijn eigen streek vond ik nog het moeilijkst te begrijpen van allemaal! Een must voor de vele buitenlanders die zich verwonderen over hoe verschillend dat Nederlands/Vlaams toch kan zijn.

Met andere woorden : het heeft wel iets, dat museum van volkskunde ...