Bloggen over het spoor is hip. De pendelaar heeft een nieuw wapen gevonden in de strijd tegen de nmbs. Hoewel die er jarenlang bijzonder goed in slaagde Oost-Indisch doof te blijven voor de grieven van de reiziger, worden klachtenformulieren nu iets vlotter verstrekt. Dat weet ik uit ondervinding. Sinds kort maak ik deel uit van de grijze maalstroom van pendelaars die het openbaar vervoer dagelijks slikt. De stroom aan brieven die ik ons aller spoormaatschappij reeds toestuurde zijn echter op een grote stapel beland, vermoed ik.
De kracht van het woord dan maar. Als grensoverschrijdende pendelaar, krijg ik te maken met een extra dimensie in de treinproblematiek. Een weekje Antwerpen-Rotterdam leert dat open grenzen in theorie wel mooi zijn, maar geen realiteit. Zo werd de controversiële veranderde dienstregeling voor de lijn Brussel-Zuid - Amsterdam gewoon niet aangekondigd. Een deels Belgische, deels Nederlandse trein valt blijkbaar onder niemands verantwoordelijkheid. Hoewel ik in beide stations werd doorverwezen naar de tegenpartij.
Een internationale trein levert nog meer moeilijkheden op. Zo hebben Nederlanders het moeilijk met Frans, dat is algemeen geweten. Helaas vergt een verbinding met België ook Franstalig commentaar. Hoewel de meeste aankondigingen in de Nederlandse stations door een automatisch bandje en met nepstem worden gedaan, dat op den duur akelig bekend in de oren klinkt, moet de ongelukkige van dienst de aankondigingen voor Brussel in het Frans doen. Dat gaat ongeveer als volgt:
Le tjain intenasjionale a destinasjion de Bruksel ... vertrekt op vwa sink
Op het perron kan je dan meteen het onderscheid maken tussen landgenoten en Nederlandse pendelaars: spottend lachje of uitgestreken gezicht.
Naast communicatiestoornissen heeft de Nederlandse trein evenzeer af te rekenen met bekende probleempjes zoals vertragingen of treinen die uit het niets in het niets verdwijnen ("afgelast", in jargon). Gemiddelde vertraging per week retour Antwerpen - Rotterdam: een minuut of 126. Dat weten ze bij de nmbs dankzij mij ondertussen, vreemd genoeg werden er nog geen maatregelen genomen.
De Nederlandse conducteur die vorige week even vergat dat de speaker nog opstond vatte het treffend samen. Na de aankondiging van "een vertraging van ongeveer 15 minuten wegens het voor ons rijden van een stoptrein", volgde nog een dienstmededeling: "Hoe dichter bij de dam hoe rotter!"
De kracht van het woord dan maar. Als grensoverschrijdende pendelaar, krijg ik te maken met een extra dimensie in de treinproblematiek. Een weekje Antwerpen-Rotterdam leert dat open grenzen in theorie wel mooi zijn, maar geen realiteit. Zo werd de controversiële veranderde dienstregeling voor de lijn Brussel-Zuid - Amsterdam gewoon niet aangekondigd. Een deels Belgische, deels Nederlandse trein valt blijkbaar onder niemands verantwoordelijkheid. Hoewel ik in beide stations werd doorverwezen naar de tegenpartij.
Een internationale trein levert nog meer moeilijkheden op. Zo hebben Nederlanders het moeilijk met Frans, dat is algemeen geweten. Helaas vergt een verbinding met België ook Franstalig commentaar. Hoewel de meeste aankondigingen in de Nederlandse stations door een automatisch bandje en met nepstem worden gedaan, dat op den duur akelig bekend in de oren klinkt, moet de ongelukkige van dienst de aankondigingen voor Brussel in het Frans doen. Dat gaat ongeveer als volgt:
Le tjain intenasjionale a destinasjion de Bruksel ... vertrekt op vwa sink
Op het perron kan je dan meteen het onderscheid maken tussen landgenoten en Nederlandse pendelaars: spottend lachje of uitgestreken gezicht.
Naast communicatiestoornissen heeft de Nederlandse trein evenzeer af te rekenen met bekende probleempjes zoals vertragingen of treinen die uit het niets in het niets verdwijnen ("afgelast", in jargon). Gemiddelde vertraging per week retour Antwerpen - Rotterdam: een minuut of 126. Dat weten ze bij de nmbs dankzij mij ondertussen, vreemd genoeg werden er nog geen maatregelen genomen.
De Nederlandse conducteur die vorige week even vergat dat de speaker nog opstond vatte het treffend samen. Na de aankondiging van "een vertraging van ongeveer 15 minuten wegens het voor ons rijden van een stoptrein", volgde nog een dienstmededeling: "Hoe dichter bij de dam hoe rotter!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten